Een paar dagen geleden plaatsten we een vraag op Threads. We vroegen of er ouders zijn die het GAPS-dieet proberen bij hun kind met autistische kenmerken, en wat hun ervaringen zijn.
Het was een vraag, gericht aan ouders die het zelf hebben geprobeerd. Maar we kregen vooral reacties over de gedachte van een dieet gerelateerd aan autisme.
In vrijwel alle reacties werd die gedachte als onzin weggeschoven.
Wat mensen schreven
Sommige reacties waren kort en fel:
- “Bullshit x 1000000000000000”
- “Autisme ga je er niet mee genezen. Dat is gewoon een feit. Gezond eten heb je geen dieet voor nodig.”
- “Denk je echt dat je je kind hier mee geneest? […] Ze denken anders en daar is niks mis mee.”
Anderen vroegen direct door: “En ook minder autisme??”
De boodschap die eruit sprak was duidelijk: Autisme is geen ziekte die je kunt genezen met eten. Kinderen met autisme zijn niet “kapot”. Ze denken gewoon anders.
Waarom wij dit dieet doen
Wij doen dit dieet omdat we bij Tony veel fysieke ongemakken zien: een opgeblazen buik, onrustige nachten en lage energie.
We merken dat die klachten invloed hebben op hoe heftig zijn andere signalen zijn. Als hij minder last van zijn buik heeft, lijkt hij rustiger, meer aanwezig en beter in contact.
Dat betekent niet dat we denken dat autisme “weggaat” door een dieet. Het betekent wel dat we benieuwd zijn of minder lichamelijke klachten hem meer ruimte geven.
Onze eigen ervaring tot nu toe
We zijn pas twee weken bezig. De eerste week was zwaar. Sindsdien zien we dat hij beter slaapt, meer oogcontact zoekt en beter eet. Zijn buik lijkt minder opgeblazen.
Of dit door het dieet komt, of door iets anders, weten we nog niet. We zijn nog volop in ontdekking.
Wat deze reacties ons leren
De discussie laat zien hoe verschillend ouders en omstanders kijken naar het verband tussen dieet en autisme. Voor een grote groep mensen horen dieet en autisme niet bij elkaar. Voor ons – en voor veel andere ouders die we online tegenkomen – is dat juist een belangrijke puzzel.
We blijven open staan voor ervaringen. Zowel positieve als kritische.
Want uiteindelijk gaat het er niet om wie er “gelijk” heeft. Het gaat erom wat voor ons kind verschil maakt in het dagelijks leven.