Energie & vermoeidheid
Weinig energie, niet willen lopen en constant opgetild willen worden.
Wij delen eerlijk onze ervaringen met Tony’s vermoeidheid. Wat we geprobeerd hebben, wat soms een beetje hielp, wat niet werkte en waar we nog steeds mee bezig zijn.
Waarom elke stap telt
Gebrek aan energie is een van de grootste uitdagingen bij Tony. Op veel dagen heeft hij zichtbaar weinig energie. Hij wil niet lopen, wordt snel hangerig en wil constant worden opgetild. Je merkt dan dat hij écht moe is — niet lui of dwars. Op slechte dagen ziet hij er bleek uit, heeft hij donkere kringen onder zijn ogen en lijkt hij nauwelijks energie te hebben om iets te ondernemen.
Natuurlijk hangen energie, buikklachten en overprikkeling met elkaar samen. Op dagen dat hij veel buikpijn heeft of overprikkeld is geweest, is hij daarna vaak dagenlang futloos. Omgekeerd zien we dat hij op dagen dat zijn buik rustiger is en hij minder prikkels heeft gehad, opeens een heel ander kind kan zijn: hij heeft dan meer energie, is vrolijker en wil soms zelfs zelf lopen of spelen.
Maar wat we ook zien: zelfs op dagen dat zijn buik rustiger is, kan zijn energie nog steeds heel laag zijn. Lage energie speelt bij Tony een grote rol, ook los van de andere klachten.
We hebben gemerkt dat Tony’s energie niet alleen lichamelijk is, maar ook sterk beïnvloed wordt door zijn zenuwstelsel. Overprikkeling en stress kosten hem enorm veel energie. Daarom kan een ogenschijnlijk kleine gebeurtenis — zoals een bezoekje of een verandering in de routine — ervoor zorgen dat hij daarna dagenlang “leeg” is.
Daarnaast zien we op bepaalde momenten van de dag, bijvoorbeeld rond 11:00 en 16:00 uur, vaker meltdowns. Het is soms gek om te zeggen, maar het speelt precies rond die tijdstippen. We kijken dan steeds of het met slapen, eten of drinken te maken heeft. Soms lijkt er naar onze mening geen duidelijke reden te zijn.
Wat ons heeft geholpen met zijn energie
- Niet forceren als hij laag in energie zit We hebben geleerd om zijn signalen serieus te nemen. Als hij duidelijk aangeeft dat hij niet wil lopen of constant opgetild wil worden, dwingen we hem niet. Dit voorkomt extra stress en overprikkeling, waardoor hij uiteindelijk sneller weer op krachten komt.
- Rust en voorspelbaarheid Dagen met weinig prikkels en een rustige omgeving kosten Tony minder energie. We proberen daarom onnodige uitjes of veranderingen te beperken als hij al laag in energie zit.
- Luisteren naar de combinatie van signalen We kijken niet alleen naar energie, maar naar het totaalplaatje: buikklachten + energie + stemming. Als meerdere signalen tegelijk slecht zijn, weten we dat hij écht rust nodig heeft.
- Kleine, haalbare momenten In plaats van grote activiteiten proberen we kleine, rustige momenten te creëren waarin hij wél energie heeft (bijvoorbeeld even buiten in de tuin met een bal, of samen op de bank een boekje kijken). Dit voelt voor hem minder belastend.
Wat we hebben geleerd
Bij Tony is vermoeidheid geen “normale” peutervermoeidheid. Het is vaak een signaal dat zijn systeem overbelast is — door pijn, prikkels of een combinatie van beide. Door hier rekening mee te houden en hem niet te pushen, zien we dat hij op de lange termijn stabieler is en minder vaak in een diepe dip terechtkomt.
We hebben ook geaccepteerd dat zijn energieniveau wisselend is. Er zijn goede dagen en slechte dagen, en dat is op dit moment onderdeel van wie hij is. In plaats van te vechten tegen die vermoeidheid, proberen we nu vooral te zorgen dat hij op slechte dagen genoeg rust krijgt en op goede dagen kleine, fijne momenten kan beleven.
Wat ons minder heeft geholpen
- Hem pushen om te lopen of mee te doen “want hij moet bewegen”
- Verwachten dat hij na een drukke of stressvolle dag snel weer op krachten is
- Te veel achter elkaar plannen (dit put hem extra uit)