Eten & drinken

Extreem kieskeurig eten, alleen in bed willen drinken, een heel beperkt repertoire… Wij delen eerlijk onze struggle met Tony’s eet- en drinkgedrag. Wat we geprobeerd hebben, wat soms een beetje hielp en wat helemaal niet werkte.

Het blijft een dagelijkse uitdaging. We zijn nog volop in ontdekking.

De strijd met selectief eetgedrag

Extreem kieskeurig eten en alleen in bed willen drinken zijn bij Tony al vanaf het begin grote uitdagingen.

Drinken Tony’s favoriete drinken is tot op heden opvolgmelk van de Kruidvat. Op 3 maanden zijn we overgestapt op geitenmelk omdat we dachten aan een koemelkallergie door hevige reflux, maar we zagen geen verandering.

Tussen 9 maanden en ongeveer 2 jaar leren veel kinderen overdag zelf uit een babyfles te drinken. Bij Tony lukte dat niet. We hebben alle soorten flessen geprobeerd, maar hij leek het concept niet te begrijpen. Daarom gaven we hem standaard in zijn bedje te drinken – vooral melk. Tot zijn 2e renden we hem nog achterna om hem via een cup te laten drinken. Rond die leeftijd begreep hij het concept wel, maar hij bleef de voorkeur houden voor zijn bedje.

Tot op heden (3,5 jaar) kan Tony niet aangeven dat hij dorst heeft. Dat geeft ons regelmatig zorgen over uitdroging, omdat hij te weinig drinkt. Daarom proberen we hem constant drinken aan te bieden, zodat hij voldoende binnenkrijgt. Vanaf 3 jaar en 4 maanden drinkt hij soms in bad: hij houdt zijn hoofd onder de kraan of drinkt uit een cup met kraanwater.

Hij is ook kieskeurig met wat hij drinkt: alleen opvolgmelk van de Kruidvat, water, of water met Ranje (aardbei of citroen). Andere smaken accepteert hij niet.

Eten 

Zijn eten was eigenlijk altijd al een probleem.

Tot zijn 1e gaven we hem ’s ochtends vaak fruitpotjes, ontbijtpap met een beetje pap, en geprakte beschuit met boterham en pindakaas. We hebben hem in die periode vrijwel geen suiker gegeven. De potjes van de Kruidvat (vooral spaghetti en lasagne) lustte hij goed.

Rond zijn 1e werd hij extreem kieskeurig. Veel van wat we aanboden, weigerde hij. We bleven de spaghetti-potjes van de Kruidvat aanbieden; die at hij 5 dagen per week. Rond diezelfde tijd zijn we eieren gaan toevoegen – zowel gebakken als gekookt – en die lust hij tot op de dag van vandaag. Tosti met kaas at hij vaak in de middag. Van fruit at hij vooral banaan, en dat doet hij nog steeds, al is het wisselend en met momenten.

Tussen 1 en 2,5 jaar hebben we van alles geprobeerd, maar veel avondmaaltijden eindigden op ons eigen bord.

Sinds ongeveer 2,5 jaar hebben we een ochtendritueel dat werkt: Brinta-pap met volle melk, geprakte frambozen en blauwe bessen (ze moeten echt geprakt zijn, zodat hij weinig structuur proeft). Daarbij voegen we geprakte vitaminepillen van de Kruidvat toe en warmen we het op. ’s Middags geven we vaak pannenkoeken.

Vanaf rond 2,5–3 jaar is er een avondpatroon ontstaan dat hij accepteert. Zeven dagen per week krijgt hij aardappelpuree. Sinds hij 3 is, blenden we spinazie en broccoli erdoor. Ook kip en rundergehakt kan hij accepteren als we het heel goed blenden, zodat hij geen structuur proeft. Sinds 3 jaar en 2 maanden mixen we bottenbouillon-pasta door het kookwater en voegen daarna de aardappelpuree toe.

Wat ons heeft geholpen bij Tony´s selectieve eten & drinken

  • Tony drinkt tot op heden (minstens tot 3½ jaar) alleen in zijn eigen bedje. Dat is zijn veilige plek, en zo krijgt hij genoeg vocht binnen zonder dagelijkse strijd.

  • Rond zijn 2e merkten we dat hij aardappelpuree wél lekker vond. Sindsdien mengen we daar geblend spinazie, broccoli, kip, rundergehakt of tonijn doorheen. Het moet echt glad zijn, want hij houdt niet van structuren. Zo krijgt hij toch zijn vitamines binnen.

  • Toen hij 3 jaar en 2 maanden was, zijn we bottenbouillon door de puree gaan doen. Het lijkt een klein beetje bij te dragen aan minder buikklachten en bevat veel voedingsstoffen. Alles blijft proberen: wat werkt, houden we aan, wat niet, laten we los.

  • We helpen hem vaak nog met eten door hem te voeden met een lepel, zodat hij het daadwerkelijk binnenkrijgt.

  • De periode tussen 1 en 2 jaar was het zwaarst. Toen at hij bijna niks. Bij kinderen die later autisme blijken te hebben, zie je dit kieskeurige eten vaak al vroeg, vooral na het eerste jaar. Het belangrijkste is de mindset: hij kan er niets aan doen. Eerst vonden we het heel vervelend dat hij de hapjes liet staan, maar nu weten we beter en geven we hem er geen schuld van. In die fase is het vooral blijven testen wat wél of niet werkt.

 

Wat ons minder heeft geholpen

  • Hem aan tafel dwingen om te eten of drinken
  • Te veel verschillende dingen tegelijk aanbieden
  • Druk uitoefenen of straffen als hij weigert
  • Verwachten dat hij “gewoon moet leren eten” zoals andere kinderen

Wat we hebben geleerd

Bij Tony is selectief eet- en drinkgedrag geen koppigheid of verwend gedrag, maar een combinatie van sensorische overgevoeligheid, moeite met begrijpen van behoeftes en mogelijk darmklachten. Door de druk weg te halen en hem meer veiligheid en rust te geven (zoals drinken in bed), is de spanning rond eten en drinken wel afgenomen.

We blijven zoeken naar manieren om zijn voeding zo goed mogelijk te ondersteunen, maar we hebben ook geaccepteerd dat dit een langdurig proces is. Op dit moment is ons belangrijkste doel dat hij voldoende drinkt en dat eten en drinken geen bron van stress wordt voor hem én voor ons als gezin.