Tijdens onze zoektocht naar wat Tony helpt, komen we boeken, artikelen, gesprekken met andere ouders en uitspraken van specialisten tegen over autisme. Hier delen we wat ons aanspreekt, wat we eruit meenemen, en hoe we dit terugzien (of juist niet) bij Tony. We vermelden steeds de bron en geven daarnaast onze eigen ervaring.
Dit is geen wetenschappelijke samenvatting of medisch advies, maar een persoonlijk overzicht van wat we onderweg tegenkomen.
Veel ouders van jonge kinderen met autisme herkennen dit: een kind dat al vroeg gefascineerd is door letters en cijfers, routes onthoudt, speelgoed ordent en een opvallend goed geheugen heeft. Vaak hoor je dan: “Hij is slim” of “Misschien is hij hoogbegaafd”.
Een paar dagen geleden plaatsten we een vraag op Threads. We vroegen of er ouders zijn die het GAPS-dieet proberen bij hun kind met autistische kenmerken, en wat hun ervaringen zijn.
Tijdens onze zoektocht naar wat Tony helpt, komen we regelmatig uitspraken tegen die ons aan het denken zetten. Eén daarvan komt van Dr. Natasha Campbell-McBride, de arts achter het GAPS-dieet (Gut and Psychology/Physiology Syndrome).
Vandaag kwam ik het verslag tegen van ons bezoek aan de kinderarts in het Jeroen Bosch Ziekenhuis. Tony was toen 2 jaar en 4 maanden.
Op dit moment horen we regelmatig: “Tony is slim.” Hij kent het alfabet, kan tot 30 tellen, legt figuren en kleuren precies in de juiste volgorde en heeft een opvallend goed geheugen voor bepaalde dingen. Dat valt op, en het voelt ook zo.
(naar aanleiding van Gut and Psychology Syndrome – Dr. Natasha Campbell-McBride)
Onderwerpen tot nu toe:
