Buikklachten & darmen bij autisme

Wij delen open en eerlijk onze ervaringen met Tony’s buik- en darmklachten. Wat we geprobeerd hebben, wat soms een beetje hielp en wat niet werkte.

Het gaat met vallen en opstaan. We zijn nog volop in ontdekking.

Onze persoonlijke ervaringen met Tony's buikklachten

Vanaf dag één heeft Tony last van zijn buik en darmen. Hij heeft chronisch dunne en natte & zure ontlasting, veel buikpijn (vooral ’s nachts) en heeft in zijn eerste levensjaar regelmatig overgegeven. Ook was hij vaak ziek aan zijn oren en longen. De combinatie van buikklachten en lage energie maakt dat hij op slechte dagen nauwelijks wil lopen en constant opgepakt wil worden.

We hebben in de loop der jaren veel geprobeerd om zijn buik tot rust te brengen. We zijn gestopt met koemelkproducten, hebben verschillende diëten en aanpassingen geprobeerd, en hebben Macrogol gebruikt om de ontlasting soepeler te maken. Ook hebben we probiotica geprobeerd (Symflora Junior), maar dat gaf hem juist meer buikkrampen. Recent zijn we gestart met bottenbouillon in de hoop dat dit zijn darmwand kan ondersteunen.

Ondanks uitgebreide onderzoeken in het JBZ en het WKZ – metabool en genetisch onderzoek, uitgebreid bloedonderzoek, voedselallergie-onderzoek en ontlastingsonderzoek – is er geen duidelijke medische oorzaak gevonden. De artsen geven aan dat er nog veel onduidelijkheid bestaat over de relatie tussen autisme en darmproblemen, wat het vinden van oplossingen extra complex maakt.

Het gaat met vallen en opstaan. We zijn nog volop in ontdekking.

Wat ons tot nu toe heeft geholpen

Belangrijk: wij zijn ouders, geen specialisten. Bij voedingsaanpassingen raden we altijd aan om dit te overleggen met een arts of kinderdietist.

Begeleiding door kinderdietisten We hebben 8 sessies gehad met kinderdietisten. Dit gaf ons meer inzicht in zijn voeding, ook al heeft het bij Tony niet direct geleid tot minder buikklachten.

Voedselallergie-onderzoek We hebben medisch laten onderzoeken of er sprake was van een voedselallergie. Dit was belangrijk om uit te sluiten.

Bottenbouillon Vanaf 3 jaar en 2 maanden zijn we gestart met bottenbouillon. Dit zit vol voedingsstoffen en wordt vaak gebruikt ter ondersteuning van de darmwand. Het is nog vroeg, maar hij lijkt er iets minder last van te hebben.

Wat ons minder heeft geholpen en wat we hebben geleerd

Wat ons minder heeft geholpen

  • Geitenmelk i.p.v. koemelkpoeder (leeftijd 3 maanden) We zijn overgestapt van koemelkpoeder naar geitenmelk. Na een maand zonder verbetering zijn we weer teruggegaan naar koemelk.
  • Infacol (leeftijd 1 jaar en 2 jaar) Een orale suspensie tegen vastzittende lucht en buikkrampjes. We hebben dit meerdere keren geprobeerd, maar zonder succes.
  • Lactosevrij en glutenvrij dieet (leeftijd 2 jaar en 2 maanden) We hebben Tony’s eetschema meerdere keren aangepast. Gluten is een eiwit dat zit in tarwe, rogge, gerst en spelt. Lactose is een suiker die zit in melk en andere zuivelproducten. Na een tijd zagen we geen verbetering. Later werd door de voedselallergie-test bevestigd dat dit inderdaad niet de oorzaak was.
  • Groepssituaties (leeftijd 2 en 3 jaar) Peuterspeelzaal en verjaardagen zorgden bijna altijd voor een terugval in buikklachten. Op 2- en 3-jarige leeftijd hebben we de peuterspeelzaal geprobeerd. Beide keren werd hij er ziek van door de stress.
  • Probiotica (Symflora Junior) (leeftijd 2 jaar en 11 maanden) Gaf juist meer krampen.
  • Macrogol (leeftijd 3 jaar) Hielp kort, maar zorgde uiteindelijk ook voor meer buikkrampen.

Wat we hebben geleerd

Omdat wij als ouders geen ervaring hadden met autisme in de familie, konden we in het begin de buikklachten niet koppelen aan autisme. We wisten niet dat kinderen met autistische kenmerken hier vaker last van hebben.

Dit is ons pas later duidelijk geworden via de artsen van het JBZ en het WKZ. Zij zien veel kindjes met autisme die ook buikklachten hebben. We hebben dit onderschat. Tony is heel veel ziek geweest door zijn buik.

Bij Tony is de buik niet los te zien van zijn autisme. Stress, overprikkeling en veranderingen hebben direct invloed op zijn darmen. Daarom richten we ons nu vooral op het verlagen van prikkels en het geven van een rustige, voorspelbare omgeving.

We blijven zoeken naar wat zijn darmen verder kan ondersteunen, maar we hebben ook geaccepteerd dat dit een langdurig proces is.