Tony is nu 3 jaar en bijna 6 maanden. Thuis loopt en beweegt hij goed. Hij springt op de bank, en kan zich beneden prima vermaken als het rustig is en Alec er niet bij is.
Buiten is dat anders. Zelf naar de speeltuin lopen, ongeveer een kilometer verderop, lukt niet meer. Ook aan de hand lopen wil hij niet; hij wil worden opgetild.
Naar de supermarkt gaan vindt hij wel leuk, maar vooral omdat we er met de auto naartoe gaan. Daarna zetten we hem direct in het karretje. Zelf door de winkel lopen doet hij niet.
Ook buiten in de tuin zien we hem steeds minder. De trampoline wordt minder gebruikt en het buitenspeelgoed laat hij vaker liggen. Als we hem mee naar buiten nemen, wil hij vaak alweer snel naar binnen.
Dat is opvallend, omdat hij ongeveer negen maanden geleden nog regelmatig zelf bij de poort stond om naar zijn favoriete plekje, zo’n 150 meter verderop, te gaan. Hij wilde er toen naartoe, ook al moesten we hem onderweg vaak optillen. Die behoefte lijkt nu verdwenen.
We vinden het belangrijk dat Tony dagelijks minimaal anderhalf uur buiten is. Daarom nemen we hem iedere dag minimaal één keer mee op de fiets of maken we een wandeling waarbij hij bij papa op de schouders zit. Zo zorgen we ervoor dat hij toch voldoende buiten komt, ook al lukt/wil zelfstandig lopen buiten steeds minder.
Voor ons voelt dit niet als luiheid of simpelweg ‘niet willen’. Wat hier precies achter zit, weten we op dit moment nog niet. We gaan dit goed in de gaten houden en ons er verder in verdiepen, om beter te begrijpen waar dit vandaan kan komen en vooral wat we kunnen doen om Tony het plezier van buiten zijn opnieuw te laten ervaren.
Tony is nu 3 jaar en 5 maanden
